أُحِلَّ لَكُمْ حلال كرده شد مر شما را لَيْلَةَ الصِّيامِ در شب روزه الرَّفَثُ كنايت از مباشرت است إِلى نِسائِكُمْ با زنان خود هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ ايشان پوششند مر شما را وَ أَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ و شما نيز لباسيد مر ايشان را كنايت است از اختلاط و التصاق چنانچه لباس را با بدن مىباشد عَلِمَ اللَّهُ دانست خداى در ازل أَنَّكُمْ آنكه شما كُنْتُمْ تَخْتانُونَ أَنْفُسَكُمْ باشيد كه خيانت كنيد با نفسهاى خود و ستم روا داريد بر خود به مباشرت در غير وقت آن فَتابَ عَلَيْكُمْ پس رجوع كرد بر شما به رحمت و رخصت داد بارتكاب مفطرات در شبهاى روزه وَ عَفا عَنْكُمْ و عفو كرد از شما آن خيانت را فَالْآنَ پس اكنون بَاشِرُوهُنَّ مباشرت كنيد با ايشان در ليالى صيام وَ ابْتَغُوا و بجوئيد ما كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ آنچه نوشته است خداى بر شما در لوح محفوظ يعنى فرزند مراد آنست كه غرض اصلى از مباشرت بقاى انس بايد كه طلب نسل باشد نه مجرد التذاذ به شهوت وَ كُلُوا و بخوريد وَ اشْرَبُوا و بياشاميد در شبهاى روزه حَتَّى يَتَبَيَّنَ تا وقتى كه روشن شود لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مر شما را رشتهء سفيد كه كنايت از روشنائى روزست مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ از رشتهء سياه كه اشارت به تاريكى شب است در صحيحين آمده كه بعضى از صحابه رض كه رشته سفيد و رشتهء سياه بر پاى بسته بمفطرات اشتغال مىنمودند تا وقتى كه ميان بياض و سواد فرق پديد آمدى تا آنگاه كه مِنَ الْفَجْرِ بيان خيط ابيضست نازل شد دانستند كه مراد ظهور نور صبح است ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ پس باتمام رسانيد روزه را تا شب وَ لا تُبَاشِرُوهُنَّ و مباشرت مكنيد زنان را وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ و حال آنكه شما مقيمان باشيد فِي الْمَساجِدِ در مسجدها مراد اهل اعتكاف‌اند كه از صورت مباشرت ممنوع گشته‌اند و امام مالك همه تلذذات بر معتكف حرام مىدارد و نزد محققان اعتكاف نگاه داشتن نفسست در دائره اوامر و نواهى شيخ ابو بكر واسطى رح فرموده كه اعتكاف حبس نفس است و حفظ جوارح و مراعات وقت چون اين سه شرط بجا آرى هر جاى كه خواهى معتكف توانى بود عزيزى بدى درآمد و خادم را گفت مرا به بقعر پاك نشان ده تا نماز گذارم خادم گفت دل خود را از ما سواى اللّه پاك كن و هرجا كه مىخواهى نماز بگذار ابيات از ان محراب ابرو رو مگردان * اگر در مسجدى در در خرابات ولى فارغ ببايد پاك ز اغيار * كه تا لذّت بيابى در مناجات تو گر دربند مال و جاه باشى * كجا يا بى صفا هيهات هيهات تِلْكَ آنچه گفته شد در باب روزه و متعلقات آن حُدُودُ اللَّهِ اندازهاى است كه خداى تعالى در دين مقرر كرده فَلا تَقْرَبُوها پس بدان نزديك مشويد مبالغه است در منع تجاوز از آن چه وقتى كه قرب بدان واقع نشود تجاوز از ان خود چگونه صورت بندد كَذلِكَ همچنان‌كه تبيين اين احكام فرمود يُبَيِّنُ اللَّهُ بيان مىكند خداى آياتِهِ نشانهاى خود را از امر و نهى وعد و وعيد لِلنَّاسِ براى عامهء مردمان لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ تا شايد كه بپرهيزند و از حدود اللّه در نگذرند -